Nga Mero Baze
Dy ditët e fundit janë bërë publike thuajse gjithë financimet që mbulojnë drejtuesit kryesorë të protestës. I kanë bërë vetë njëri kundër tjetrit. Në shumicë, të vetëshpallur pronarë të protestës janë rrjete OJQ-sh korruptive, siç ka qenë traditë në Shqipëri, që financohen kryesisht nga rrjeti i Fondacionit Soros ose agjenci financiare, kryesisht evropiane, që mbulojnë financime në emër të medias së lirë apo kauzave të ambientit, barazisë gjinore etj. Faturat dhe borderot e publikuara tregojnë për një rrjet të mbyllur njerëzish që ndajnë paratë me njëri-tjetrin dhe tanimë menaxhojnë dhe protestën.
Ky fakt ka ngjallur shumë debate mes grupacioneve të ndryshme që mbështesin protestën, pasi ka të bëjë me atë që e quajnë grupin që menaxhon protestën, që flet në emër të saj apo që bën protokollin e protestës, dhe e quajnë këtë një arsye të fortë për të komprometuar protestën.
Nuk mendoj se protesta komprometohet nga honoraret e atyre që e drejtojnë, qofshin këto nga rrjeti i OJQ-ve të Sorosit apo agjencive të ndihmave evropiane.
Problemi i protestës është më i madh se kaq dhe shumë më dëshpërues se kaq.
Problemi i protestës është që ka përfunduar në një rrjet OJF-sh që e kanë atë mjet jetese.
Nuk është problem që ne të kishim një protestë të madhe qytetare të vërtetë dhe brenda tyre të ishin dhe këta që janë në krye. Problemi është se janë vetëm këta që bëjnë sikur ka dhe protestë.
Një protestë e vërtetë ka një lidership që prodhon politikë dhe vendos rregulla të reja në jetën politike të vendit, duke imponuar një lidership të ri, ose së paku një garniturë të re politike si ofertë për shoqërinë.
Kjo protestë është thjesht një aplikim për fonde dhe një justifikim për to. Në këtë pikë ajo është një shpërdorim i madh i energjisë qytetare për të protestuar dhe për të prodhuar një politikë të re përmes protestave.
Madje kjo është e vetmja protestë në historinë e Shqipërisë që nuk ka prodhuar jo më asnjë garniturë të re udhëheqësish, por asnjë figurë të vetme serioze. Përkundrazi, kjo ka tentuar të riciklojë gjithë mbetjet e Partisë Socialiste dhe Partisë Demokratike në 20 vitet e fundit.
Për fat të keq, në atë copë bulevardi ku sundon garnitura drejtuese e protestës është dendësia më e madhe e budallallëkut, linçimit dhe primitivizmit për metër katror se në çdo cep tjetër të Shqipërisë.Të gjithë ata që i kanë zënë frymën protestës janë jo vetëm shumë të njohur për dështimet e tyre në politikë këto 20 vite, por janë individë që e kanë punë organizimin e protestave. Pra, është një administratë protestash, një lloj burokracie aktivistësh, që jetojnë me këtë punë.
Dhe ky është dështimi më i madh i kësaj proteste.
Në vend që të prodhonte një ose disa individë që mund të pasuronin politikën shqiptare, kjo protestë u përdor për të ricikluar gjithë të dështuarit e aktivizmit politik të 20 viteve të fundit, të cilët nuk kanë lënë parti pa provuar, që nga të mëdhatë, PS e PD, e deri tek këta të vegjlit që duan të duken të mëdhenj përmes protestës.
Prandaj mos u shqetësoni pse drejtuesit e protestës paguhen të gjithë si njerëz OJQ-sh. Patjetër që do paguhen, se kanë tre muaj që punojnë. Problemi është se ata e shikojnë protestën si punë, kurse qytetarët e shikojnë protestën si shpresë.
Nuk është shpresë. Dhe kjo është gjëja më e rëndë sesa borderot e atyre që e përdorin për të justifikuar pagat e tyre.